logo binnen versus buiten

Welke leerdoelen en startvragen hadden anderen die je voorgingen?

Je huidige gedrag is je huidige antwoord op je startvraag. Bij de start van elk coachtraject of langer leertraject wil ik graag het volgende te weten komen:

  • Hoe luidt jouw startvraag?
  • Is deze startvraag goed gekozen, is er nog een ander leerdoel of speelt er iets wat je nog niet precies kunt benoemen??
  • Wat kan een ander antwoord dan je huidige oplossing(en) je brengen?

Dit zijn een paar voorbeelden van startvragen die ik aan het begin van trajecten kreeg:

  • Ik werk met een team dat volgens DISC uit ‘rode’ mensen (zakelijk, direct, snel handelend) bestaat. Mijn kleur is dat niet, dus ik sluit niet aan. Mijn manager wil dat ik dit wel ga doen. Dat kan toch niet? Of wel?
  • Hoe word ik weer blij met mezelf?
  • Volgens mij ben ik hoogbegaafd, maar ik denk dat ik dat beter niet hardop kan zeggen. Hoe kan ik ervoor zorgen dat anderen mij kunnen begrijpen en ik meer aansluiting vind bij mijn collega's?
  • Hoe raak ik de draad niet kwijt in een gesprek waar ik tegenop zie en blijf ik dan meer bij mezelf? Kan dat gevoel ook komen doordat ik niet zo extravert ben?
  • Wat mij triggert om 'aan te slaan' weet ik wel. Ik bevries dan gewoon en vind het dan moeilijk om weer normaal te gaan doen, vooral tegen mijn vrouw en kinderen. Heb ik wel een 'uit'-knop?
  • Ik ben te eerlijk vind mijn manager. Ik zou meer tact moeten krijgen. Maar dat past toch helemaal niet bij mij?
  • De balans is helemaal zoek tussen ons. Ik heb geen idee wat we eraan kunnen doen. Ik wil rust om me heen, maar zij accepteert dat niet!
  • Ik ben nogal stil. Mijn collega's denken daarom dat ik assertiever moet worden. Dat wil ik helemaal niet! Ze slaan de plank volledig mis. Hoe krijg ik hen dat aan het verstand? Ik pas toch al niet zo in de groep.... 
  • Mijn medewerker doet niet goed mee in het afdelingsteam. Hij lijkt er in wezen buiten te staan en ik krijg dat niet veranderd. Ik krijg geen vat op hem!
  • Als ik kritiek krijg, dan vind ik dat vreselijk. Ik klap dan ook dicht. Ik trek het me zo aan allemaal. Kan ik leren om me dingen minder persoonlijk aan te trekken?
  • Als het zo doorgaat, gaat mijn vriendin bij me weg. We maken steeds ruzie en we weten niet hoe escalatie te voorkomen. We willen echt niet in therapie of zo, maar wat tips zouden welkom zijn. Heb jij die voor ons?
  • Hoe voorkom ik dat ik te geëmotioneerd word als ik moet spreken bij een afscheid of jubileum? Als leidinggevende kan ik toch mijn emoties niet de vrije loop laten?
  • Ben ik hoog sensitief? Volgens mijn partner kan het dat niet zijn, want ik ben helemaal niet snel emotioneel van slag of dramatisch van aard. En ADHD heb ik al helemaal niet. Op internet zag ik dat dit er wel bij schijnt te horen. Is dat zo?
  • Ik voel me heel snel schuldig, terwijl ik het iedereen naar de zin probeer te maken. Ik wil tegelijkertijd autonoom zijn, maar doe afhankelijk. Heel raar, en ik kom er niet uit wat ik nu eigenlijk echt ben van die twee.
  • Ik ben extravert vind ik, maar mijn moeder zegt dat ik te verlegen ben, mijn baas vindt me te bescheiden en mijn partner vind mij te weinig assertief. Ben ik wellicht toch introverter dan ik denk?
  • Bij Mensa dacht ik gelijkgestemden te gaan ontmoeten. Maar niets bleek minder waar, ik voel me daar eenzamer dan ooit. Wat nu?
  • Ik loop altijd qua ideeën voor de troepen, lees mijn leidinggevende, uit. Maar in uitvoering ben ik volgens haar te langzaam omdat ik wel graag kwaliteit lever. Ik kom er met haar niet uit hoe we dit moeten oplossen. Is dat duo-coachen iets voor ons?
  • Ik voel me eenzaam en afgewezen. Ik weet niet precies wat ik wil leren. Kan een mens ook leren iets te accepteren, wat moet je daarvoor eigenlijk doen?
  • Onze relatie kenmerkt zich steeds meer doordat zij precies weet hoe ze me het bloed onder de nagels vandaan haalt en als ik dan ontplof speelt ze de vermoorde onschuld. Zij ontkent dit. Ik zie het fout? Dacht het niet, toch?

Ruimte voor een voorproefje van mijn manier van werken tijdens een gesprek

In een grensverleggend goed gesprek maak ik graag gebruik van ‘ruimtelijke oefeningen’ waarbij je verschillende plekken in de kamer gevoelsmatig verschillende betekenissen geeft. Vooral voor hoogbegaafden werken die prima. Immers, reflecteren en nadenken op cognitief niveau: dat kunnen HB’ers zelf vaak al als de beste. Daar hebben ze dan geen externe begeleiding voor nodig. Ruimtelijke oefeningen steken in op het emotionele en intuïtieve niveau. Die passen trouwens ook erg goed bij hoog sensitieve mensen. Ik wil je graag een indruk geven van wat je kunt verwachten op dit vlak. Maar ook conventionele coach- en traningtechnieken gebruik ik veel. Hier drie verschillende voorbeelden van methodieken:

Een tafelopstelling: oefening om zaken zonder woorden toch helder te krijgen

Bij een tafelopstelling maken we een stukje van de tafel vrij, dat is ons opstellingsveld. Daarna vraag ik je om houten figuurtjes te kiezen die staan voor twee verschillende dingen waar jij een dilemma over hebt. Bijvoorbeeld voor je gevoel en je ratio. Of voor keuze A of keuze B. Zet de figuurtjes op tafel op de afstand die jij intuïtief het beste vindt. Met hun voorkant kunnen ze elkaar aankijken. Wanneer staan ze precies goed volgens je gevoel? Vervolgens zet ik de figuurtjes een voor een op een andere plek of ik zet er figuurtjes bij en vertel er natuurlijk bij wat ze representeren. Wat verandert er dan? Voelt dat ook goed of niet? Hetzelfde kun je doen met jezelf als representant in de kamer. Op deze wijze kun je heel snel inzicht krijgen in een probleem, situatie of dilemma door een andere laag in jezelf te bevragen dan de rationele laag. Ineens wordt iets helder zonder woorden.

Een spiegeling van je eigen gedrag of dat van mensen uit je omgeving

Je hebt me net uitgelegd dat het probleem is dat niemand je begrijpt, dat het toch heel normaal is wat jij van de anderen verwacht, dat je er eigenlijk heel teleurgesteld over bent hoe anderen met je omgaan... Het kan dan zomaar zo zijn dat ik ook even heel teleurgesteld ga doen of aan jou ga vertellen wat ik van je verwacht of dat ik zeg :'Wacht effe, ik geloof niet dat ik je nu begrijp...'  Of dat ik precies zo ga doen als de mensen in je omgeving waarover je net hebt verteld. Dat is dan best confronterend. Maar je snapt: zo'n spiegeling van gedrag is een hele snelle manier om duidelijk te krijgen welk aandeel wie heeft in het probleem dat jij ervaart met anderen. Want jouw eigen spontane reactie is dan precies zoals in de situatie waarover je vertelde en ik kan dan goed waarnemen welke beweging jij maakt in het hier en nu. Natuurlijk doe ik dit maar even. Net lang genoeg om tot een helder inzicht te komen in de dynamiek tussen jou en de ander en dat kan ons gegarandeerd helpen om de situatie te veranderen ten goede.

Even uit het hoofd

Je hebt net verteld over een bepaalde situatie met je collega die je stressvol vind. En dan zeg ik: “Laat eens even zien wat je lichaam erover zegt. Dus houd even je mond en wees even stil. Neem waar welke signalen je lichaam je nu geeft en schud daarna dan eens even al je ledematen, kijk ik doe het even voor." Vaak snappen mensen dan niet wat dat nu voor zin heeft. Maar wij zijn vaak teveel mens en te weinig dier. Een geschrokken dier voert z'n stress af door zich even uit te schudden. Je zult versteld staan wat deze eenvoudige interventie voor gevolgen heeft...ook voor mensen!

logo binnen versus buiten

© Bureau Binnen versus Buiten || Gonnie Hoonhout 2016 / 2017 / 2018 / 2019 / 2020